مقاله های برترمیزبانی وبنکاتی که بایستی در مورد زبان برنامه نویسی بدانید

.NET Core چیست ؟

.NET Core چیست؟

.Net Core پلتفرمی است چند منظوره برای توسعه و برنامه نویسی (development) که توسط مایکروسافت و اجتماع .Net در GitHub تهیه و بست داده شده است. چارچوب دات نت کر کاملا cross-platform طراحی شده به شکلی که در ویندوز، لینوکس و مک قابل استفاده بوده است. همچنین برای دستگاهای مختلف، فضاهای ابری و سناریوهای مرتبط با اینترنت اشیاء کاربرد دارد.

.NET Core چیست ؟

خلاصه ویژگی های اصلی .Net Core:

  • انعطاف پذیری در استفاده: می تواند به صورت یک افزونه در اپلیکیشن مورد نظر شما قابل استفاده شود و یا اینکه به صورت کاملا مجزا و با کاربری های مختلف در سرویس شما نصب گردد.
  • قابلیت چند سکویی (Cross-Platform): قابلیت نصب بر روی ویندوز، لینکوس و macOS؛ امکان پورت کردن به سایر OSها. با توجه به برنامه های مایکروسافت و دیگر کمپانی ها و طراحان و توسعه دهندگان دخیل، پشتیبانی از سایر سیستم عاملها، CPUها و اپلیکیشن ها با گذر زمان رشد و بهبود خواهد یافت.
  • ابزارهای Command-line: تمامی محصولات مشتق شده از سناریوهای مختلف قابل استفاده و ویرایش و اجرا به صورت خط فرمان هستند.
  • سازگاری: به لطف استفاده از کتابخانه استاندارد .Net ،.Net Core توانایی سازگاری با .Net Framework ، Xamarin و Mono را داراست.
  • متن باز بودن (Open source): پلتفرم .Net Core کاملا متن باز بوده و از لایسنسهای MIT و Apache 2 استفاده می کند.

چارچوب دات نت کر

چارچوب دات نت کر

.Net Core مجموعه ای ست از بخش های زیر:

  • .Net runtime ، که مجموعه ای از سرویس های پایه همانند type system ، assembly loading ، garbage collector ، native interop و … را ارائه می دهد.
  • مجموعه ای از کتابخانه های فرم ورک؛ که گونه های ابتدایی دیتا، انواع ساختار اپلیکیشن و ابزارهای بنیادی کاربردی را شامل می شود.
  • مجموعه ای از ابزارهای SDK و کامپایلرها که محیط پایه برای توسعه دهنده که در .Net Core SDk ارائه شده است را فعال می کنند.
  • Dotnet app host ، که برای اجرای اپلیکیشنهای .Net Core استفاده می شود. وظیفه آن انتخاب runtime و میزبانی آن ، ارائه سیاستهای assembly loading و اجرای اپلیکیشن است. همچنین از همان “میزبان” برای اجرای ابزارهای SDK با روشی مشابه استفاده می شود.

زبانهای پشتیبانی شده .Net Core

برای نوشتن اپلیکیشنها و کتابخانه ها برای .Net Core می توان از زبانهای C# ، F# و VB استفاده کرد. از آنجاکه کامپایلرها با .Net Core اجرا می شوند، این امکان را فراهم می آورد که در هرجایی که خود .Net Core امکان اجرا داشته باشد بتوانید به طراحی و توسعه بپردازید. به این معنا که؛ از کامپایلرها به صورت مستقیم استفاده نخواهید کرد، بلکه به صورت غیر مستقیم و با استفاده از ابزارهای SDK از آنها بهره خواهید برد.

از آنجاکه کامپایلر C# Roslyn و ابزارهای .Net Core این توانایی را دارند که با ویرایشگرهای متنی (Text editors) و IDEهای مختلفی از جمله Visual Studio ، Visual Studio Code ، Sublime Text و Vim تلفیق و یکپارچه شوند، .Net Core را تبدیل به بستری مناسب برای توسعه دهندگان کرده است تا کدنویسی مورد نظر خود را در محیط و سیستم عامل مورد علاقه خود به انجام برسانند.

پیشنهاد ایران هاست برای وب سایت های لینوکس، استفاده از سرورهای ابری با سرعت و Uptime بالاست.

همین امروز سفارش دهید

رابطهای برنامه نویسی (API) .NET و نحوه سازگاری آنها

در لایه BCL (.NET Framework Base Class Libraries) می توان به .NET Core به عنوان نسخه ایی چند سکویی از .NET Framework نگاه کرد، در جایی که شاخصه های کتابخانه استاندارد دات نت را اجرا و پیاده سازی می کند. .NET Core زیر مجموعه هایی از APIهایی که در .NET Framework یا در Mono/Xamarian وجود دارد را ارائه می دهد.  البته در بعضی از موارد پیاده سازی به صورت کامل انجام نشده است.

برای آگاهی بیشتر از این مورد می توانید به صفحه نقشه راه .NET Core مراجعه کنید.

نحوه تعامل با کتابخانه استاندارد .NET

.NET Standard Library یک دستورالعمل “رابط برنامه نویسی” است که مجموعه ی به هم پیوسته ی APIهای دات نتی که در هر بار اجرا و پیاده سازی.NET -توسط توسعه دهنده- انتظار می رود را شرح می دهد. از آنجاکه پیاده سازی های دات نتی نیاز دارند که به عنوان تابعی از کتابخانه استاندارد .NET شناخته شوند باید این دستورالعمل را اجرا کنند تا نهایتا بتوانند کتابخانه هایی را که .NET Standard Library هدف قرار می دهد را، پشتیبانی کنند.

اختصاراً، .NET Core کتابخانه استاندارد دات نت را اجرا کرده، فلذا کتابخانه های استاندارد دات نت را می تواند پشتیبانی کند.

بارهای کاری جدید

به خودی خود، .NET Core شامل اپلیکیشن مدل مجزا و منفرد است که برای ابزارهای مختلف، سرویسهای لوکالی و بازیهای مبتنی بر متن کاربردی می باشد. اپلیکیشن مدلهای دیگر نیز بر روی .NET Core توسعه یافتند تا توانایی و اثربخشی آن را افزایش دهند. از آن جمله می توان به این موارد اشاره کرد:

مقایسه .Net Core با سایر پلتفرمهای .NET

مقایسه .Net Core

تفاوت .Net Core با .NET Framework

پلتفرم .NET اولین بار در سال ۲۰۰۰ معرفی شد و در گذر زمان دستخوش دگرگونی های بسیاری شد، که .NET Framework را می توان محصول اصلی این دگردیسی دانست.

  • App-model : .NET Core تمام اپلیکیشن مدلهای تحت .NET Framework را پشتیبانی نمی کند،به این دلیل که اکثر آنها با تکنولوژی هایه ویندوزی همانند WPF (ساخته شده بر روی DirectX) ساخته و توسعه داده شده اند. اپلیکیشن مدلهای کنسول و ASP .NET توسط هر دو پلتفرم پشتیبانی می شوند.
  • APIs : .NET Core رابطهای برنامه نویسی بسیاری را که توسط .NET Framework پشتیبانی می شود را شامل می شود اما در مجموع این تعداد کمتر بوده و همچنین در فاکتورهای خاصی نیز متفاوت می باشند. در حال حاضر موارد باقی مانده نیاز به یک سری تغییرات ریشه ای دارند تا امکان پورت شدن به .NET Core را داشته باشند. .NET Core API کتابخانه استاندارد دات نت را اجرا می کند، و همانطور که گفته شد به مرور رشد و توسعه یافته و تعداد بیشتری از کتابخانه های پایه API دات نت فرم ورک را شامل خواهد شد.
  • Subsystems : به منظور ساده کردن پروسه بارگذاری و اجرا و همچنین سهولت در مدل برنامه نویسی، .NET Core به شکلی طراحی شده است که زیرمجموعه ای از زیرسیستمها را اجرا کند. به عنوان مثال؛ از طرفی Code Access Security (CAS) پشتیبانی نشده اما قابلیت reflection پشتیبانی می شود.
  • Platforms : دات نت فرم ورک تنها ویندوز و ویندوز سرور را پشتیبانی نموده در صورتیکه، .NET Core در macOS و Linux نیز قابل استفاده است.
  • Open source : .NET Core کاملا متن باز بوده در حالیکه بخش بسیار کوچکی از زیر مجموعه های دات نت فرم ورک متن باز هستند.

مقایسه .Net Core با Mono

Mono مشتق اصلی مجموعه .NET بوده که قابلیتهای چند سکویی و متن باز بودن را دارا بوده است و اولین بار در سال ۲۰۰۴ ارائه شد، که میتوان به آن به عنوان عضو اجتماعی تر شده .NET Framework نگریست. تفاوتها اصلی آن با .NET Core به شرح ذیل است :

  • App-models : Mono مجموعه ای از زیردسته های اپلیکیشن مدل دات نت فرم ورک (به عنوان مثال؛ Windows Form) و همچنین تعدادی مضاف بر آن (به عنوان مثال؛ iOS) را از طریق Xamarin پشتیبانی می کند. .NET Core این موارد را پشتیبانی نمی کند.
  • APIs : Mono مجموعه گسترده ای از زیر دسته های رابطهای نرم افزاری دات نت فرم ورک را با استفاده از همان فاکتورها و نامهای اسمبلی ساپورت می کند.
  • هدف گذاری : در سالهای اخیر هدف اصلی Mono پلتفرم موبایل بوده است در صورتیکه جهت گیری .NET Core بر روی فضای ابری می باشد.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (۱ رای, میانگین: ۴٫۰۰ از ۵)
Loading...

با کارت بانکی باشگاه ایران هاست پولتان به حسابتان باز می گردد.

همین حالا رایگان عضو شوید

سیاوش غلامی

مدیر سرور ایران هاست - کارشناس ICT

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن