رکورد DNS چیست؟ آموزش جامع انواع و تنظیم رکوردهای DNS

سیستم نام دامنه یا DNS (Domain Name System) مانند دفترچه تلفن اینترنت عمل می‌کند؛ سیستمی که نام‌های آشنای سایت‌ها را به آدرس‌های عددی (IP Address) قابل‌فهم برای سرورها ترجمه می‌کند. اما این سیستم برای مسیریابی دقیق ترافیک، به دستورالعمل‌هایی نیاز دارد که به آن‌ها رکورد DNS (DNS Record) می‌گویند. بدون وجود این پیکربندی‌های متنی، مرورگرها هیچ راهی برای پیدا کردن محل واقعی میزبانی وب‌سایت شما ندارند و عملاً سایت بارگذاری نمی‌شود. بسته به نوع ترافیک، رکوردهای مختلفی وجود دارد؛ برای مثال رکورد A دامنه را مستقیماً به نشانی IPv4 سرور متصل می‌کند، رکورد CNAME برای ساخت نام مستعار (مثل ارجاع www به دامنه اصلی) به کار می‌رود، رکورد MX مدیریت و هدایت ایمیل‌ها به Mail Server را برعهده دارد و رکورد TXT برای تایید مالکیت دامنه و پروتکل‌های امنیتی استفاده می‌شود.

​در این مقاله بررسی می‌کنیم که انواع رکورد DNS چیست و آموزش مدیریت DNS و تنظیم این رکوردها را به‌صورت گام‌به‌گام ارائه خواهیم داد. اگر هنوز نامی برای سایت خود انتخاب نکرده‌اید، پیش از هرچیز باید برای خرید و ثبت دامنه اقدام کنید.

رکورد DNS چیست؟

رکورد DNS (یا DNS Record) در واقع یک دستورالعمل متنی است که در سرورهای نام معتبر (Authoritative DNS Server) ذخیره می‌شود. وظیفه اصلی این رکوردها، متصل کردن نام یک دامنه اینترنتی (مثل example.com) به یک نشانی عددی (IP Address)، سرور ایمیل (Mail Server) یا سایر سرویس‌های تحت وب است. این دستورالعمل‌ها درون پرونده‌ای استاندارد به نام فایل منطقه (Zone File) ثبت و نگهداری می‌شوند.

شرکت کلودفلر (Cloudflare) که یکی از بزرگ‌ترین شبکه‌های توزیع محتوا در جهان است، سیستم DNS را به «دفترچه تلفن اینترنت» تشبیه می‌کند. براساس تعریف این شبکه:

«انسان‌ها اطلاعات را از طریق نام دامنه‌ها جستجو می‌کنند، اما مرورگرها از طریق آدرس‌های پروتکل اینترنت (IP) با هم تعامل دارند. دی‌ان‌اس این نام‌ها را به اعداد ترجمه می‌کند.»

بنابراین، رکوردهای DNS دقیقاً همان شماره‌تلفن‌های ثبت‌شده در این دفترچه هستند. بدون این پیکربندی‌های متنی، مرورگر شما هیچ راهی برای پیدا کردن محل واقعی میزبانی وب‌سایت (Web Server) ندارد و فرایند بارگذاری صفحات با شکست روبه‌رو می‌شود.

​ورود به دنیای تنظیمات زیرساختی و مدیریت ترافیک، نیازمند یک آدرس اختصاصی است. اگر هنوز نامی برای وب‌سایت خود انتخاب نکرده‌اید، پیش از اعمال تغییرات فنی باید مراحل خرید یا ثبت یا استعلام دامنه را پشت سر بگذارید. پس از نهایی شدن مالکیت این نام، رکوردهای DNS وارد عمل می‌شوند تا ترافیک ورودی کاربران را با بالاترین سرعت و دقت به‌سمت سرور شما هدایت کنند.

DNS چگونه دامنه را به سرور متصل می‌کند؟

فرایند اتصال مرورگر کاربر به وب سرور طی یک چرخه منظم پرس‌وجوی دی‌ان‌اس (DNS Query) انجام می‌پذیرد. در گام اول، تحلیل‌گر نام (DNS Resolver) از سمت کاربر وارد عمل شده و تقاضای پیدا کردن آدرس را به سرور معتبر منتقل می‌کند. سرور معتبر با خواندن فایل منطقه، مقدار فیزیکی را بازمی‌گرداند. برای پیشگیری از تکرار مداوم این عملیات، داده‌ها در بخشی به نام حافظه پنهان دی‌ان‌اس (DNS Cache) ذخیره می‌شوند تا باز شدن صفحات در دفعات بعدی سریع‌تر انجام شود.

تفاوت DNS Record و Nameserver چیست؟

یکی از اشتباهات رایج کاربران تازه‌کار در آموزش مدیریت DNS، جابه‌جا گرفتن این دو مفهوم زیرساختی است. برای جلوگیری از سردرگمی، تفاوت آن‌ها را با یک مثال ساده مشخص می‌کنیم:

• نام سرور (Nameserver): نشان می‌دهد که اطلاعات و فایل‌های DNS Zone دامنه شما در کدام سرور نگهداری می‌شود (مثل این است که بگوییم دفترچه تلفن شما در کدام ساختمان قرار دارد).
• رکورد DNS (DNS Record): دستورات دقیق و متنی داخل فایل منطقه هستند که ترافیک ورودی را به مقاصد مختلف هدایت می‌کنند (مثل شماره تلفن‌ها و آدرس‌های دقیق ثبت‌شده در همان دفترچه).

نکته مهم: اگر نیم‌سرورهای (Nameserver) سایت شما به‌درستی روی پنل شرکت ثبت‌کننده دامنه تنظیم نشده باشند، هرگونه تغییر یا تنظیم رکورد DNS در هاست، عملاً هیچ اثری نخواهد داشت.

برای جلوگیری از سردرگمی در مدیریت DNS (DNS Management)، مفاهیم پایه‌ای زیر را به خاطر داشته باشید:

• DNS Zone: بخشی از فضای نام DNS است که اطلاعات مربوط به یک دامنه یا محدوده‌ای از آن را در قالب رکوردهای DNS نگهداری می‌کند. این اطلاعات می‌تواند شامل رکوردهای A، AAAA، CNAME، MX، TXT و سایر رکوردهای موردنیاز دامنه باشد
• فایل منطقه (Zone File): متنی استاندارد و یکپارچه در سرور که لیست کلیه رکوردهای فعال متعلق به یک دامنه را در خود ثبت کرده است.
• رزلور (DNS Resolver): سیستم واسطی که از سوی سیستم‌عامل شما وظیفه دارد آدرس‌ها را از سرورهای معتبر جهان استعلام بگیرد.

انواع رکورد DNS چیست؟

انواع رکورد DNS بر مبنای جنس ترافیک و مقصدی که تعیین می‌کنند به گزینه‌های متنوعی تقسیم می‌شوند. با آنکه در معماری شبکه ده‌ها ساختار گوناگون وجود دارد، کاربران عمومی و مدیران وب معمولاً با چند گزینه پایه سروکار دارند. جدول زیر مهم‌ترین رکوردهای پرکاربرد را همراه با وظایف اصلی هرکدام نشان می‌دهد.

رکورد A چیست؟

رکورد A پایه‌ای‌ترین و پرکاربردترین نوع در میان رکوردهای DNS است که نام سایت یا زیردامنه را به یک نشانی عددی در قالب IPv4 متصل می‌کند. برای مثال، این رکورد دامنه example.com را به نشانی فرضی 192.0.2.10 متصل می‌کند. همچنین اگر سایت شما ترافیک بالایی دارد، تعریف چند رکورد A با نشانی‌های IP متفاوت به شما امکان می‌دهد تا با راه‌اندازی سیستم توزیع بار (Round Robin)، از افت کارایی سرور جلوگیری کنید.

• رکورد AAAA چیست: رکورد AAAA عملکردی دقیقاً مشابه رکورد A دارد، با این تفاوت که دامنه را به‌جای نشانی‌های IPv4، به نشانی‌های پیشرفته‌تر IPv6 (مانند 2001:db8::1) متصل می‌کند. با توجه به محدودیت و پر شدن ظرفیت جهانی آدرس‌های IPv4، استفاده از این رکورد در حال گسترش است.

رکورد CNAME چیست؟

رکورد CNAME برای ایجاد یک نام مستعار (Alias) استفاده می‌شود و ترافیک ورودی را به‌جای یک نشانی IP عددی، مستقیماً به یک نام دامنه دیگر هدایت می‌کند. رایج‌ترین کاربرد آن، اتصال پیشوند www به نشانی اصلی سایت (بدون www) است؛ به این ترتیب بدون نیاز به تعریف مجددِ نشانی IP، تمام ترافیک روی یک دامنه متمرکز می‌شود.

براساس استانداردهای شبکه (مانند دستورالعمل‌های کلودفلر)، رکورد CNAME نباید هم‌زمان با رکوردهای دیگری مانند A یا MX برای یک نام (Hostname) یکسان تعریف شود. همچنین استفاده از این رکورد برای دامنه اصلی یا ریشه (Root Domain) مجاز نیست.

رکورد MX چیست؟

رکورد MX (مخفف Mail Exchange) مشخص می‌کند که ایمیل‌های سایت شما باید به کدام سرور ایمیل (Mail Server) هدایت شوند. در این رکورد مقداری به نام اولویت (Priority) وجود دارد؛ هرچه این عدد کوچک‌تر باشد، اولویت آن سرور بالاتر است. برای مثال، رکوردی با اولویت ۱۰ به‌عنوان سرور اصلی دریافت ایمیل و رکوردی با اولویت ۲۰ به‌عنوان سرور پشتیبان عمل می‌کند. براساس استانداردهای شبکه، مقصد رکورد MX حتماً باید یک دامنه متصل به رکورد A یا AAAA باشد و هرگز نباید آن را به یک نام مستعار (CNAME) متصل کنید.

رکورد TXT چیست؟

رکورد TXT یک رکورد متنی است که برای ذخیره داده‌های قابل‌پردازش توسط ماشین‌ها، به‌ویژه برای مقاصد احراز هویت و تامین امنیت دامنه استفاده می‌شود. هر رکورد TXT حداکثر ۲۵۵ بایت ظرفیت دارد و یکی از رایج‌ترین کاربردهای آن، درج کدهای متنی برای تایید مالکیت دامنه (Domain Verification) در سرویس‌هایی مانند سرچ‌کنسول گوگل است.

علاوه‌بر تایید مالکیت، پروتکل‌های امنیتی مهم ایمیل نیز از طریق رکوردهای TXT پیاده‌سازی می‌شوند:

• رکورد SPF: استانداردی برای جلوگیری از جعل ایمیل است که مشخص می‌کند کدام سرورها مجازند از طرف دامنه شما ایمیل ارسال کنند. طبق استاندارد RFC 7208، هر دامنه منحصراً باید فقط یک رکورد SPF داشته باشد. وجود چند رکورد SPF مجزا باعث بروز خطای permerror می‌شود؛ بنابراین برای افزودن سرورهای فرستنده بیشتر، باید از تگ include: در همان رکوردِ واحد استفاده کنید.
• رکوردهای DKIM و DMARC: این موارد نیز تنظیمات متنی برای رمزنگاری و تایید هویت پیام‌ها هستند که معمولاً روی زیردامنه‌های خاصی (مانند _example.com) تعریف می‌شوند.
• رکورد NS چیست: این رکورد تعیین می‌کند که سرورهای نام معتبر (Nameserver) دامنه شما کجا هستند و کدام سیستم اجازه دارد به پرس‌وجوهای مربوط به دامنه پاسخ دهد.
• رکورد CAA چیست: این رکورد مشخص می‌کند که کدام نهادهای صدور گواهی (Certificate Authority) مجازند برای سایت شما گواهینامه امنیتی SSL/TLS صادر کنند تا از صدور گواهی‌های غیرمجاز جلوگیری شود.
• رکورد SRV چیست: این رکورد موقعیت شبکه و شماره پورت (Port) اختصاصی را برای سرویس‌ها و برنامه‌های خاص، نظیر پروتکل‌های ارتباط صوتی (VoIP) و پیام‌رسانی، تعریف می‌کند.

برای هر هدف از کدام رکورد استفاده کنم؟

تشخیص اینکه برای هر نیازی به سراغ کدام گزینه بروید، از اقدامات حیاتی در آموزش مدیریت DNS به حساب می‌آید. جدول تصمیم‌گیری زیر مسیر دقیق را برای سناریوهای متداول به شما نشان می‌دهد.

قبل از تنظیم رکورد DNS چه چیزهایی باید بدانیم؟

پیش از تغییر رکوردهای DNS، بهتر است با مفاهیمی مانند TTL و کش DNS آشنا باشید. این مفاهیم توضیح می‌دهند چرا ممکن است یک تغییر، بلافاصله برای همه کاربران قابل‌مشاهده نباشد و چه مدت طول بکشد تا رکورد جدید در اختیار سرویس‌های مختلف قرار بگیرد.

TTL در DNS چیست و چه تاثیری دارد؟

TTL یا Time-to-Live مدت زمانی را بر حسب ثانیه مشخص می‌کند که یک رکورد DNS می‌تواند در کش DNS ذخیره شود. هرچه TTL کمتر باشد، اطلاعات ذخیره‌شده زودتر منقضی می‌شود و تغییرات DNS معمولاً سریع‌تر قابل‌مشاهده خواهند بود. در مقابل، TTL بالاتر باعث می‌شود Resolverها برای مدت طولانی‌تری از پاسخ ذخیره‌شده استفاده کنند و در نتیجه تعداد درخواست‌های DNS کاهش یابد.

اگر قصد دارید تغییر مهمی مانند جابه‌جایی سرور انجام بدهید، می‌توانید چند ساعت یا حتی مدتی پیش از تغییر، TTL را کاهش دهید. به این ترتیب، پس از اعمال رکورد جدید، Resolverها زودتر اطلاعات تازه را دریافت می‌کنند.

انتشار دی‌ان‌اس (DNS Propagation) چیست؟

مفهوم DNS Propagation به مدت زمانی گفته می‌شود که طول می‌کشد تغییرات DNS، با توجه به کش Resolverها و TTL رکورد، در نقاط مختلف اینترنت قابل‌مشاهده شود. تغییر رکورد در پنل DNS معمولاً سریع انجام می‌شود، اما ممکن است پاسخ قدیمی برای مدتی در کش برخی Resolverها باقی بماند.

بنابراین اگر بلافاصله پس از تغییر رکورد، همچنان اطلاعات قبلی را روی یک دستگاه یا شبکه مشاهده می‌کنید، لزوماً به‌معنی اشتباه بودن تنظیمات نیست. ممکن است کش DNS هنوز به‌روزرسانی نشده باشد.

از کجا بفهمیم مدیریت DNS دامنه کجا انجام می‌شود؟

برای پیدا کردن محل مدیریت DNS، ابتدا باید Name Serverهای دامنه را بررسی کنید. رکوردهای DNS در سرویسی مدیریت می‌شوند که Name Serverهای دامنه به آن اشاره می‌کنند.

برای مثال، اگر دامنه از Name Serverهای شرکت هاستینگ استفاده کند، معمولاً رکوردهای DNS را باید از طریق پنل همان شرکت مدیریت کنید. اگر دامنه را به Name Serverهای Cloudflare متصل کرده باشید، مدیریت رکوردها از طریق داشبورد Cloudflare انجام می‌شود.

نحوه تنظیم رکورد DNS چگونه است؟

نحوه تنظیم رکورد DNS در سامانه‌های گوناگون از الگوهای یکسانی پیروی می‌کند. فرم‌های ثبت عموماً دارای بخش‌های نوع، نام میزبان، مقدار اتصال و زمان حیات هستند. یک قاعده طلایی به نام نام کامل دامنه (FQDN) وجود دارد: اگر در فیلد مقدار، نام کامل یک دامنه را می‌نویسید، حتماً باید در انتها یک نقطه قرار بدهید (مانند example.com.)، درغیراین‌صورت سامانه نام دامنه فعلی شما را به دنباله آن الصاق خواهد کرد و پیوند شبکه مخدوش می‌شود.

نحوه تنظیم رکورد A

برای ساخت این دستورالعمل، اتصال زیردامنه یا نام ریشه را به آدرس سرور ثبت کنید؛ در دایرکت‌ادمین برای اتصال ریشه از علامت @ استفاده می‌شود:

• نوع: A
• نام: @
• مقدار: 192.0.2.10
• زمان انقضا (TTL): 3600

نحوه تنظیم رکورد CNAME

هنگام وارد کردن مقادیر نام مستعار، توجه داشته باشید که نام نباید با دستورات هم‌پوشان تداخل یابد و نقطه پایانی در بخش مقصد فراموش نشود:

• نوع: CNAME
• نام: www
• مقدار: com.
• زمان انقضا (TTL): 3600

نحوه تنظیم رکورد MX

در راه‌اندازی این بخش حتماً باید فاکتور اولویت را برای اولویت‌بندی دریافت ایمیل‌ها لحاظ کنید:

• نوع: MX
• نام: @
• مقدار: example.com.
• اولویت (Priority): 10

نحوه تنظیم رکورد TXT

هنگام درج متون امنیتی، عیناً رشته ارائه شده از شرکت میزبان یا ابزارهای تحلیلی را در فیلد درج نمایید:

• نوع: TXT
• نام: @
• مقدار: v=spf1 include:_spf.google.com ~all
• زمان انقضا (TTL): 3600

آموزش مدیریت DNS در DirectAdmin

تنظیمات در محیط دایرکت‌ادمین یکی از تجربیات مهم وب‌مسترها به شمار می‌رود. کوچک‌ترین اشتباه در این پنجره می‌تواند به قطعی موقت پلتفرم شما ختم شود. این نرم‌افزار معمولاً در دو رابط کاربری به نام‌های Evolution و Capri عرضه می‌شود که روش ایجاد ورودی‌ها در هر دو ساختار را بررسی می‌کنیم.

ورود به بخش مدیریت DNS در DirectAdmin

جهت دستیابی به پنل ویرایش، مسیرهای زیر را متناسب با ظاهر کنترل پنل خود طی کنید:

• در ساختار Evolution: از منوی اصلی وارد «مدیریت حساب» شده، روی «مدیریت DNS» کلیک کرده و سپس دکمه «اضافه کردن رکورد» را انتخاب کنید.
• در ساختار Capri: از سربرگ «مدیریت دامین» بخش «مدیریت DNS» را باز کرده تا جدول تنظیمات به نمایش درآید.

اضافه کردن A Record در DirectAdmin

جهت اتصال یک زیردامنه مستقل، پس از ورود به صفحه پیکربندی، نوع ورودی را روی A بگذارید. در کادر Name تنها نام پیشوند را درج کنید (به‌عنوان مثال مقدار blog). در کادر روبه‌رویی که مربوط به آدرس مقصد است، آی‌پی مدنظر مثل 192.0.2.10 را بنویسید و کلید تایید را بزنید.

اضافه کردن CNAME Record در DirectAdmin

نوع دستور را روی گزینه CNAME تنظیم کنید. در کادر نام، پیشوند دلخواه (مثلاً app) را بنویسید. در فیلد آدرس مقصد، نام کامل دامنه را وارد کرده و حتماً در پایان آن نقطه بگذارید تا اختلال الحاق خودکار نام پیش نیاید.

اضافه کردن MX Record در DirectAdmin

گزینه MX را از منو انتخاب کنید. در بخش نام، کاراکتر @ را قرار داده و در کادر مقدار، نشانی سرور نامه را مشخص نمایید. سپس فیلد اولویت را با عدد استاندارد (مانند 10) تنظیم نموده و فرم را ذخیره کنید.

اضافه کردن TXT Record در DirectAdmin

نوع را روی TXT قرار دهید، در بخش نام نشانی @ یا نام خواسته شده را درج کرده و در کادر بزرگ متنی، شناسه متنی را پیست کنید. قبل از ذخیره دقت داشته باشید رکوردهای تکراری در فایل ذخیره نشوند.

ویرایش و حذف رکورد DNS در DirectAdmin

در صفحه تنظیمات، جدولی از تمامی اطلاعات فعال نشان داده می‌شود. اگر قصد حذف رکوردی را دارید، تیک مربوطه را فعال کرده و کلید حذف را بفشارید. به یاد داشته باشید در بعضی نسخه‌های این پنل، دسترسی ویرایش مستقیم فراهم نیست و برای اصلاح فیلد باید ابتدا رکورد معیوب را حذف کرده و سپس نمونه جدید را ثبت نمایید.

چگونه صحت رکورد DNS را بررسی کنیم؟

پس از اتمام اعمال تغییرات در هاست، ارزیابی درستی عملکرد سیستم امری بسیار مهم است. برای این منظور ابزارهای تحلیل شبکه متعددی در دسترس قرار دارند.

بررسی DNS با ابزارهای آنلاین

ابزار رایگان و قدرتمند Google Admin Toolbox به شما اجازه می‌دهد تا بدون دخالت کش‌های محلی، نحوه پاسخ‌دهی سرورهای معتبر را بررسی کنید. علاوه بر این، ابزارهای مبتنی بر شبکه 1.1.1.1 کلودفلر نیز گزارش‌های شفافی از انتشار تغییرات ارائه می‌دهند.

بررسی رکورد DNS با nslookup

دستور خط فرمان nslookup از ابزارهای بومی سیستم‌عامل‌ها برای تحلیل ارتباطات به حساب می‌آید:

• دستور ساده: nslookup example.com
• دستور برای استعلام از دی‌ان‌اس کلودفلر: nslookup example.com 1.1.1.1

بررسی رکورد DNS با dig

این دستور معمولاً در سیستم‌عامل‌های لینوکس و مک اطلاعات گسترده‌تری فراهم می‌سازد:

• بررسی اتصال آی‌پی: dig example.com A
• بررسی وضعیت مکاتبات: dig example.com MX
  پاسخ‌های ثبت شده در بخش ANSWER SECTION صحت عملیات شما را تایید خواهند کرد.

چگونه بفهمیم DNS در سراسر اینترنت منتشر شده است؟

تغییر یک رکورد DNS ممکن است روی یک دستگاه یا شبکه اعمال شده باشد، اما همچنان برخی کاربران پاسخ قبلی را دریافت کنند. برای بررسی وضعیت انتشار، می‌توانید پاسخ DNS دامنه را از Resolverهای مختلف در نقاط جغرافیایی گوناگون بررسی کنید. اگر بیشتر این نقاط رکورد جدید را نمایش بدهند، می‌توان گفت تغییر DNS در بخش عمده‌ای از اینترنت به‌روزرسانی شده است.

خطاهای رایج DNS و روش رفع آن‌ها

بسیاری از خطاهای DNS بلافاصله پس از تغییر تنظیمات دامنه ظاهر می‌شوند؛ اما همیشه به معنی اشتباه بودن رکورد جدید نیستند. بررسی درست Name Serverها، مقدار رکوردها و کش DNS کمک می‌کند علت مشکل را سریع‌تر پیدا کنید و از قطعی طولانی‌مدت سایت یا ایمیل جلوگیری شود.

بعد از تغییر DNS سایت باز نمی‌شود

اگر سایت پس از تغییر DNS باز نمی‌شود، ابتدا بررسی کنید دامنه از Name Serverهای صحیح استفاده می‌کند. سپس مقدار رکورد A را با آدرس IP سروری که سایت روی آن میزبانی می‌شود مقایسه کنید. اگر تنظیمات درست است، اما هنوز پاسخ قبلی را دریافت می‌کنید، ممکن است کش DNS روی دستگاه یا شبکه شما باقی مانده باشد. در این شرایط، می‌توانید کش DNS را پاک کنید یا سایت را از یک شبکه و دستگاه دیگر نیز بررسی کنید. باز کردن صفحه در پنجره ناشناس به‌تنهایی کش DNS سیستم یا شبکه را پاک نمی‌کند.

خطای DNS_PROBE_FINISHED_NXDOMAIN چیست؟

این خطا صراحتاً اعلام می‌کند که نام دامنه در شبکه یافت نشده است. نبود رکورد A، اشتباهات تایپی در نگارش حروف یا عدم انتشار اطلاعات از دلایل اصلی هستند که با استفاده از دستورات nslookup می‌توانید ریشه آن را پیدا کنید.

چرا رکورد CNAME کار نمی‌کند؟

یکی از دلایل رایج کار نکردن CNAME، وجود رکورد دیگری برای همان نام است. برای مثال، نمی‌توان برای www.example.com هم‌زمان یک CNAME و یک رکورد A تعریف کرد. همچنین باید مقدار CNAME را مطابق قالب مورد انتظار پنل DNS وارد کنید. در برخی پنل‌ها، وارد کردن نام مقصد به‌صورت FQDN و با نقطه پایانی امکان‌پذیر است، اما برخی پنل‌ها این نقطه را به‌صورت خودکار اضافه می‌کنند؛ بنابراین حذف نقطه در همه پنل‌ها به‌تنهایی دلیل خطا نیست.

چرا ایمیل بعد از تغییر DNS ارسال/دریافت نمی‌شود؟

اگر بعد از تغییر DNS ارسال یا دریافت ایمیل مختل شده است، ابتدا رکوردهای MX را بررسی کنید. مقصد MX باید به یک نام میزبان معتبر برای سرویس ایمیل اشاره کند و تنظیمات آن نباید با رکوردهای دیگر در همان نام تداخل داشته باشد. در کنار آن، رکوردهای SPF را نیز بررسی کنید. برای یک دامنه نباید چند رکورد SPF جداگانه منتشر شود؛ در صورت نیاز، باید اطلاعات سرویس‌های مختلف در یک رکورد SPF و با دستورهایی مانند include: ترکیب شوند.

چرا رکورد جدید هنوز نمایش داده نمی‌شود؟

اگر رکورد جدید بلافاصله نمایش داده نمی‌شود، ممکن است پاسخ قبلی هنوز در کش یک Resolver باقی مانده باشد. مدت این تاخیر به TTL قبلی و وضعیت کش Resolver بستگی دارد. برای تشخیص اینکه مشکل فقط مربوط به کش محلی است یا در نقاط دیگر نیز وجود دارد، پاسخ DNS را از چند Resolver مختلف بررسی کنید

اشتباه در Name، Value یا Host

یکی از رایج‌ترین خطاها هنگام تنظیم DNS، وارد کردن مقدار نادرست در فیلدهای Name، Host یا Value است. برای مثال، ممکن است نام زیردامنه اشتباه وارد شود، استفاده از @ با فرمت مورد انتظار پنل سازگار نباشد یا آدرس IP و نام مقصد با یک کاراکتر اشتباه ثبت شده باشد. همچنین باید توجه کنید که هر نوع رکورد، مقدار مشخصی را می‌پذیرد؛ بنابراین قبل از ذخیره تنظیمات، نوع رکورد و مقدار واردشده را با اطلاعات سرویس مقصد تطبیق دهید.

قبل از تغییر رکورد DNS این نکات را بررسی کنید

برای ایمن ماندن از قطعی‌ها، پیش از هر اقدامی موارد زیر را بررسی کنید:

• از داده‌های جدول رکوردهای فعلی یک نسخه متنی پشتیبان تهیه کنید.
• هیچ موردی را پیش از اطلاع از ماهیت فنی آن از سیستم حذف نکنید.
• اطمینان یابید که سرورهای نام دامنه با کنترل پنل فعلی شما همخوانی داشته باشند.
• قبل از تغییرات بزرگ، زمان حیات (TTL) را برای بازتاب سریع‌تر کاهش دهید.
• تنظیمات ارسال و دریافت ایمیل را بدون مطالعه راهنماهای شرکت مربوطه دستکاری نکنید.
• از انباشت رکوردهای SPF مجزا و تکراری در یک دامنه خودداری کنید.
• پس از اعمال تغییر، وضعیت پایداری را با ابزارهای تست آنلاین به دقت بیازمایید.

سخن پایانی

شناخت و تنظیم رکورد DNS بخش جدایی‌ناپذیر مدیریت فضاهای آنلاین به شمار می‌رود. برای هدایت ترافیک، رکورد A به نشانی‌های عددی رایج وصل می‌شود، ساختار AAAA زیرساخت‌های جدید را پشتیبانی می‌کند، دستور CNAME اسامی مستعار را به وجود می‌آورد، گزینه‌های MX مراودات پستی را مدیریت می‌کنند و فیلدهای متنی TXT احراز هویت را برعهده می‌گیرند. پیکربندی صحیح این موارد در دایرکت‌ادمین همراه با آگاهی از مقوله زمان انتشار، عملکرد بدون قطعی وب‌سایت شما را تضمین خواهد کرد.

سوالات متداول