سرورهای مجازیسرویس ها اختصاصی

تفاوت سرورهای VPS و VDS

VDS یا VPS؟ مسئله این است!

اگر مالک یک وب سایت فروشگاهی و یا یک سامانه خدماتی یا هر گونه سرویسی هستید که در فضای اینترنت فعالیت می کند و به تازگی به سطحی از بازدید و یا بار کاری رسیده‌اید که یک هاست اشتراکی دیگر جواب گوی نیاز شما نیست، وقت مهاجرت به یک سرور اختصاصی مجازی فرا رسیده است. در این مرحله قطعا بر سر یک دو راهی ناخواسته قرار می گیرید و سوالاتی برای شما ایجاد می شود؛ آیا یک سرور VDS بهتر است یا یک سرور VPS؟ مزایا و معایب هرکدام به چه صورت است؟ و… برای یافتن پاسخ سوالات خود با ما همراه باشید.

هاست اشتراکی – سرور اختصاصی مجازی – سرور اختصاصی

قبل از پرداختن به مبحث اصلی لازم است که به صورت خلاصه با سه مفهوم رایج در زمینه میزبانی و هاست آشنا شویم:

هاست اشتراکی: این مفهوم به نوعی از میزبانی اشاره دارد، که در آن وب سایت و یا سرویس شما تمام منابع مورد استفاده از جمله RAM، CPU، Disk و… را با سایر وب سایت‌­های موجود در یک سرور مشترک است، و بسته به شرکت میزبان و نوع پلان­بندی اعمال شده، این مقادیر متفاوت است. این نوع سرویس‌ها نسبت به سایرین از نظر اقتصادی به صرفه تر بوده، و مناسب وب سایت­‌هایی با بازدید پایین هستند.

سرور اختصاصی مجازی (VPS و VDS): این نوع از سرورها با استفاده از ابزار مجازی ساز یا Hyper-visor، که بر روی یک سرور اختصاصی نصب و راه اندازی شده است، ساخته می­‌شوند. با این روشِ مجازی سازی، منابع سرور اصلی به چند سرور کوچکتر که در آن سرور اصلی میزبانی و یا هاست می­‌شوند اختصاص داده می­‌شود، و هر سرور کوچکتر در اختیار مشتری قرار می‌­گیرد. این نوع از سرورها (با توجه به میزان منابع اختصاص داده شده)، مناسب وب سایت‌­ها و سرویس­‌هایی با بارکاری و بازدید متوسط هستند، و از نظر هزینه نسبت به هاست­‌های اشتراکی نیز گرانتراند. همچنین لوکیشن و موقعیت این سرور ها، گزینه ای بسیار تاثیر گذار در انتخاب مناسب است. یک سرور مجازی داخل ایران و یا خارج از ایران معایب و مزایای خاص خود را دارد.

سرور اختصاصی: همانطور که از نام مشخص است، یک سرور با سخت افزار مشخص بوده که مناسب سرویس‌­های enterprise است، و بالاترین performance و پردازش را می توان از این سرورها دریافت کرد، و از نظر هزینه نیز در بالاترین رده قرار دارند.

سرور اختصاصی مجازی

مجازی سازی؛ یک تکنولوژی‌ست که با پیدایش آن تعاریف بسیاری، از جمله نحوه ارائه هاستینگ و میزبانی وب دچار تغییرات بزرگی گردید. با این روش امکانی فراهم شد که، بتوان یک سرور را به بخش­‌های کوچکتری تقسیم کرد، و هر بخش کوچکتر با داشتن سیستم عامل مختص خود از منابعی که توسط سرور اصلی تامین می شود، برخوردار گردد. بدین طریق بهره وری سرورها افزایش پیدا کرده و با وجود چندین سرور، استفاده از چندین سناریو مختلف براساس نیاز کاربران فراهم شد.

یکی از نتایج کاربردی این امر، امکان ارائه مستقیم سرورهای مجازی سازی شده تحت عناوین VDS و VPS بوده است. در این نوع سرویس‌دهی، دسترسی کامل و روت به سرور در اختیار کاربر قرار می گیرد که به این ترتیب می تواند تمام تنظیمات مد نظر خود را بدون هیچ محدودیتی در سرور اعمال کند. امری که در یک هاست اشتراکی ممکن نبوده، و تمام کاربران ملزم به استفاده از تنظیمات یکسان هستند، و در صورت استفاده از یک سرور اختصاصی نیز هزینه‌ی بسیاری را متحمل می شوند.

VDS و VPS

در مراحل آغازین ارائه، مجازی سازها، تنها امکان پشتیبانی از سرورهای VDS، که کوتاه شده Virtual Dedicated Server است، را داشتند. در ادامه، به مرور امکان ایجاد و پشتیبانی از سرورهای VPS، که مخفف عبارت Virtual Private Server است، به آن‌ها اضافه شد، که این مورد با اقبال عمومی زیادی نیز همراه گردید، زیرا در بحث مدیریتی امکان استفاده بهینه تر از منابع سرور را برای مدیران سرورها فراهم کرد.

در عمل اگر اقدام به ترجمه مستقیم هرکدام از عبارت­‌های یاد شده کنیم، به نتیجه مشخصی نخواهیم رسید، زیرا هردو معانی یکسانی را باز می گردانند. پس باید از نظر مفهومی قدری دقیقتر شویم.

در VPS، منابع سرور اصلی به صورت Pool شده در اختیار تمام سرورها (ماشین‌های مجازی) ایجاد شده قرار داده می شود. به این ترتیب می توان بیشتر از توان اصلی سرورِ هاست اقدام به ایجاد ماشین مجازی کرد. در واقع مدیر سرور اینطور در نظر می­‌گیرد که تمامی سرورها هم زمان در حالت اوج مصرف خود نخواهند بود. در VDS شرایط متفاوت است؛ منابع اختصاص داده شده به هر سرور کاملا ثابت خواهند بود، و امکان ایجاد ماشین مجازی بیشتر از توان سرور ممکن نیست.

در مثالی عملی این تفاوت را بیشتر باز می کنم؛ سرور میزبانی داریم که ۱۶ گیگابایت رم و CPU آن ۱۶ هسته دارد. من قصد ایجاد ۴ سرور مجازی را به روش VDS دارم. بدین ترتیب به هرکدام از سرورها ۴ گیگابایت رم و ۴ هسته CPU اختصاص می­دهم. از آنجا که سناریو مورد استفاده ایجاد سرور با منابع کاملا اختصاصی است، در زمان کارکرد این سرورها منابع از سرور اصلی کم شده و دیگر در دسترس استفاده برای هیچ مورد دیگری نخواهد بود. اما در روش VPS، می توان در این سرور، به عنوان مثال ۵ ماشین مجازی با ۴ گیگابایت رم و ۴ هسته CPU ایجاد کرد، زیرا منابع سرور هاست درصورت نیاز به آن سرورها اضافه خواهد شد.

نتیجه

مزیت اصلی VDS این است که هر چقدر سایر سرورهای مجاور منابع مصرف کنند، شما در سرور خود هیچگونه تاثیر منفی مشاهده نخواهید کرد، زیرا منابع سرور اختصاصی مجازی شما کاملا fix شده هستند. از آنجا که در این سناریو امکان ایجاد ماشین مجازی نسبت به VPS محدود است، پس عملا برای شرکت ارائه دهنده هزینه­‌ی بیشتری در بر دارد. در ایران هاست، از آنجا که اولویت اول همیشه پایداری و کیفیت سروریس‌های ارائه شده بوده است، تمامی سرورهای اختصاصی مجازی ارائه شده، همانند سرورهای مجازی ایران و سرورهای مجازی کانادا به صورت Virtual Dedicated Server مجازی سازی شده اند. بدین ترتیب کاربران ما کوچکترین خللی در سرور مجازی خود در صورت کمبود منابع در سرور اصلی مشاهده نخواهند کرد، و پایداری سرویسشان تضمین شده است.

حال که با تفاوت­‌ها و مزایای این سرورها آشنا شدید، انتخاب نهایی با خود شما خواهد بود. قطعا پیشنهاد ما تهیه سرویس‌­های VDS است، زیرا هیچگاه کیفیت یک سرور VPS قابل تضمین نبوده و ارزش هزینه و زمان صرف شده برای آن را نخواهد داشت. پس، هوشمندانه انتخاب کنیم!

 

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (۲ رای, میانگین: ۵٫۰۰ از ۵)
Loading...

برچسب ها

سیاوش غلامی

مدیر سرور ایران هاست - کارشناس ICT

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن